je past al in je moeder haar schoenen
en je droomt van je eigen geld
en je weet al wat je er mee zou doen
je bent uitgerekt van verlangen
hoe gaan we je ooit vervangen?
dat clubhuis in een hut in de boom
en die eendjes en vissen
zelfs de vijver bleef uiteindelijk
bij een droom
ach, voor tien jaar ver
hebben we nog plannen
komt het er ooit nog van?
doe maar rustig aan, mijn kind
je moet je niet vermoeien
je moet traagjes groeien
je moet in laagjes groeien
er zit niemand achter je aan mijn kind
je moet je zo niet spoeden
je moet traagjes groeien
je moet laagje per laagje groeien
het leek gisteren wel
dat je het levenslicht zag
dat we je stamelend een naam gaven
dat we schreiden om je eerste lach
dat we nog niet wisten
wat het allemaal omhelst
op een dag sprak je vanzelf
maar je had honger en je moest gekleed
je moest gebracht en weer gehaald
je moest ingeschreven en opgevangen
en dat moest allemaal ook betaald
ze zeiden: het is een lastige leeftijd
toch? wat een lastige leeftijd
maar je was onmogelijk te weerstaan
jij knulletje, schattig ding
hoe we mekaar zo vaak
vertroeteld hebben
daar waren we eigenlijk nooit mee klaar
doe maar rustig aan, mijn kind
je moet je niet vermoeien
je moet traagjes groeien
je moet in laagjes groeien
er zit niemand achter je aan mijn kind
je moet je zo niet spoeden
je moet traagjes groeien
je moet laagje per laagje groeien
groot kind, kleine vent
groot kind, kleine vent
groot kind
je ouders zijn op een lastige leeftijd