ik weet niet waar ik moet beginnen
en misschien is het de waarheid niet
pak het mee of laat het waaien
ik was er zelf ook niet bij
wanneer of waar hij was geboren
ik ken zijn naam en familienaam niet
ik kan er geen bron bij vermelden
maar ik vertel het,
want het was ook verteld aan mij
hij was een ventje van niet veel
misschien was het wel een grap van God
zijn ouders hadden er al negen
hij kreeg het overschot
hij was niet goed in rekenen
en lezen viel hem zwaar
schrijven kon hij niet met rechts
en spreken deed hij ook een beetje raar
maar bij elke loopkoers
liep hij als eerste binnen
het was echt moeilijk
om daar in het dorp
een concurrent te vinden
het was met verwelkte bloemen
op het schavotje op het kerkplein
maar hij stond in gedachten al
op de Spelen in Berlijn
hij trainde op de trappen
van de toren van de kerk
hij liep de benen van zijn lijf
zijn broer vroeg: moet jij niet werken?
zijn moeder zei: maar ventje toch,
zie dat je je niet forceert
kom beter in de kerk
zie dat je God de Heer eert
ach jongen, zei zijn vader
je hebt geen recht om te bestaan
kom maar mee naar de fabriek
en je zult wel weten wat gedaan
en ben je dan klaar met werken
en heb je er dan nog zin in
dan kun je van mij
nog altijd wel een keer
gaan spelen in Berlijn
maar vader, luister even
je verstaat me helemaal verkeerd
ik ben mij op aan het warmen
voor als het land mij selecteert
en hij werd ook opgeroepen
maar het was niet voor de sport
zijn land had hem nodig
want ze kwamen volk tekort
dus hij ging zich aanmelden
bij de dichtstbijzijnde post
de officier, die vroeg hem:
wat doe jij voor de kost?
ik ben een schicht na mijn uren
ik ben een haas van beroep
ze zeiden: vent, dat komt goed uit
dan ben je de rapste van de troep
van de oorlog wist hij niets
want hij was echt niet erg slim
maar op kaart lag het front
al wel op weg naar de Spelen in Berlijn
voor dertig meter winst
gingen er dertienduizend aan
om dertien dagen later
weer die meters af te staan
maar hij, hij had geluk
dat zei de kapelaan:
een kogel in je benen
voor jou is de oorlog al gedaan
ze pakten zijn koffers
ze zetten hem op de trein
wie weet, kun je nog gaan kijken
naar de Spelen in Berlijn
hij mankte door zijn dagen
het was zijn laatste jaar
hij was niet goed in kreupel zijn
het leven viel hem zwaar
onder verwelkte bloemen
vlak bij het kerkplein
daar ligt hij nu te rusten
en op zijn grafsteen staan de zinnen
meedoen is belangrijk
maar niet als je nooit kunt winnen
en ze hebben ze uiteindelijk afgelast
die Spelen in Berlijn