licht/donker

GE ZWIEGT

ik probeer je te vergeten
maar ik weet nog perfect waar je stond
ik zocht naar je lippen
maar jij hield je mond

ik had de bui niet zien hangen
ik was er niet echt naar gekleed
ik bleef zitten, ik weet niet hoe lang
en ik heb je woorden uitgezweet
we gingen andere wegen
nat van de regen

ik kan het nog niet echt geloven
heb ik er iets op gedaan
dat het vuur zo rap kon doven
of is het nooit echt aangegaan

ik kan er niet tegen
die vragen waarom
het is vissen naar redenen
hoe het komt

je zwijgt omdat je de dingen
niet kunt benoemen of uit verdriet
de woorden zijn met veel te veel
je krijgt ze door je keel niet
je zwijgt omdat je de dingen
niet kunt benoemen of uit verdriet
je zoekt hoe je de pijn verzacht
maar oplossingen zijn er simpelweg niet

in het begin sprong je nog binnen
een beetje zoals een goede vriend
tot mijn spijt heb ik ondervonden
dat zelfs dat ook overgaat

en de tijd is een genezer
maar ons trok hij uit elkaar
gasten zoals Jezus zijn verrezen
maar ik speel dat niet klaar

ik kan er niet tegen
die vragen waarom
het is vissen naar redenen
hoe het komt

je zwijgt omdat je de dingen
niet kunt benoemen of uit verdriet
de woorden zijn met veel te veel
je krijgt ze door je keel niet
je zwijgt omdat je de dingen
niet kunt benoemen of uit verdriet
je zoekt hoe je de pijn verzacht
maar oplossingen zijn er simpelweg niet

en als het voorkomt dat ik genees
dat ik iemand anders heb
dat ik in je brieven niet langer meer lees
wat je nooit geschreven hebt

gaan we dan iets eten
zeggen dat we het begrijpen
en samen vergeten
ons laten gaan

je zwijgt omdat je de dingen
niet kunt benoemen of uit verdriet
de woorden zijn met veel te veel
je krijgt ze door je keel niet
je zwijgt omdat je de dingen
niet kunt benoemen of uit verdriet
je zoekt hoe je de pijn verzacht
maar oplossingen zijn zo simpel niet

TERUG NAAR OVERZICHT